پنجمین بهار مبارک

جلیل آهنگرنژاد، قبل از آن‌که مدیر مسئول هفته‌نامه‌ی (صدای آزادی) باشد ، معتکف میکده‌ی شعر است ؛ هم‌مسلک سرسپرده‌گان‌ِ خانقاه عرصه‌ی هنروادب . خوب جایگاهِ قلم را می‌داند . به‌همین‌خاطر ، به‌جای نالیدن از هزینه‌ی سنگین انتشار نشریه‌ ، سختی کار ، میزان نبودن خرج ودخل و چه وچه ، که درددلی است اغلب همیشه‌گی وهمه‌گانی ، مشتاقانه ومشوقانه ، حرکتی شایسته را پیشه کرده است به بهانه‌ی پنجمین سال نشر( صدای آزادی)‌اش: اهدای ( لوح تقدیر) وقلمی مجلد ، زیبا وشکیل به اهالی قلم ، که یاری‌اش کرده‌اند ؛ حتا یاران سال‌های پیش را نیز به گردبادِ فراموشی نسپرده است ؛ با تماسی تلفنی وقراری ودیداری هرچند کوتاه اما سرشار از شکوفایی چهره وصدا، صمیمانه ، آن‌هم سر ِ کوچه ، که هنوز حجب وحیای ذاتی‌اش  در‌ِ خانه‌ی دوستان را به‌رویش نمی گشاید .

 این جشنواره‌ی ساده‌ی درونی ، ‌که خوشبختانه به‌جای آلودن به زر وسیم – تباه‌‌راهه‌ای که خواه‌ ناخواه چشم‌داشتی دایمی ، و درنتیجه ، ویرانی جایگاه معنوی قلم را درپی دارد – به شکوفایی صمیمتی هرچه بیش‌تر می‌انجامد ، حرکتی است نمادین برای بیان این‌که حتا نشریه‌ای غیر دولتی ، بدون دراختیارداشتن منابع مالی  وامکانات لازم ، اگر بخواهد ، می‌تواند پیام‌رسان قدرشناسی اهالی قلم باشد .

باآرزوی دل‌شادی برای جلیل عزیز

وپایداری صدای آزادی‌اش.

اسماعیل زرعی

21 بهمن ماه 1387- کرمانشاه