زیستن در هوایی آلوده

مدتی قبل از طریق وبلاگ (نیلوفرهای کبود) مطلب کوتاهی منتشر شد با عنوان ( میلیون‌ها ایرانی ) که در آن به آلودگی هوای مناطق غربی کشور عزیزمان ایران ، بویژه هوای استان‌های کرمانشاه، ایلام و خوزستان پرداخته و اشاره شده بود گرد و غبار معلق در فضای این مناطق که ارمغان کشورهای عربِ همسایه است ، سلامتِ میلیون‌ها هم‌وطن‌مان را تهدید می‌کند و در صورتِ عدم چاره اندیشی بموقع ، در درازمدت ساکنان این مناطق را به انواع بیماری‌های  ریوی مبتلا خواهد کرد. برای مثال از کودکان معصومی یاد شده بود که به گمان ورزش و بازی ، شادمان ورجه ورجه می‌کنند غافل از این‌که در چنین اوضاعی شور و نشاطِ ، بویژه تحرکِ بیش‌تر برابر است با غرق شدن در هوایی مسموم‌تر ؛ یا به زنان و مردان سال‌مند ، خصوصاً به بیماران قلبی و ریوی  اشاره شده بود که از وضعیت موجود به‌شدت آزرده‌اند و در نهایت  به حق برخورداری همه‌گان از محیطی سالم پرداخته شده و متذکر شده بود این پدیده مهار شدنی است همچنان که سال‌هاقبل مهار می‌شده است .

 اگرچه انتشار آن مطلب که بیش از یک ماه در سطر اول وبلاگ  قرار گرفته بود هیچ نتیجه‌ی مثبتی درپی نداشت اما با فرا رسیدن فصل تابستان و شدت گرفتن پدیده‌ی گرد و غبار، ناگزیر یک‌بار دیگر توجه مسئولین را به این مهم جلب می‌کنم و یاد آور می‌شوم وضعیتِ جوی استان ‌های یادشده در بسیاری از روزهای بدون بارش به‌گونه‌ای است که  برای ساکنان این مناطق  حتا نفس کشیدن هم مشکل و هرازگاه بیماری‌های گوارشی مانند اسهال شایع می‌شود. البته این‌ها، جدا از پیامدهای مخرب و ابتلا به بیماری‌های هولناک وهزینه‌بر درصورت ادامه‌ی اوضاع به همین منوال است .

با امید توجه به  تندرستی مردم  و ضروری دانستن محیطی سالم .

12تیرماه  1388 - کرمانشاه

  ***

در خاک مانده‌گان

این روزها کوچه و خیابان‌های شهر زیرلایه‌ی متراکم غبار گم شده‌‌اند . سکوتِ خاک آلوده‌ی محزونی بر همه جا سنگینی می‌کند . برگِ درخت‌ها سبزنیستند .از جیک جیک گنجشک‌ها وآوازقمری‌ها خبری نیست . خاکی که چشم آسمان را کور کرده  است دل انسان را تنگ می‌کند. انگارهمه‌جا را ویران کرده‌اند . انگار دنیا به آخر رسیده است . قطعه‌ی کوتاه ( در خاک مانده‌گان ) مرثیه‌ای است بر حال محتضر محیط زیست .

سوگواران ِ غرقه در سکوتیم

خاک‌آلوده

به تشیع نغمه‌ی پرنده‌گان

-        کوچیده‌اندگویی از دیار-

و اندوهِ برگ‌های خموده

  - سبزجامه‌گان ِ خسته از غبار-

چراغ خورشید را

چه کسی خواهد افروخت

وقتی خاک می‌بارد از آسمان

وخفه‌ می‌شود حتا

نفس در گلو ؟

14 تیرماه 1388 - کرمانشاه